Dzisiaj jest: 26.2.2024, imieniny: Bogumiła, Eweliny, Mirosława
Kontakt: (+48) 735 707 000 pisarzepolscy@gmail.com

Rozmarzona #8

Dodano: 2 miesiące temu Czytane: 464 Autor:
Redakcja poleca!

Gabriel w siodle wyglądał jak ojciec. Uwielbiała te wyprawy. Długo do nich dochodziła do siebie, wracały wspomnienia. Zamykała się wtedy w sypialni i cichutko płakała. Minęło tyle lat, mimo to nie mogła się pogodzić ze stratą ukochanego...

Rozmarzona #8

Wspomnienia…Któż z Nas ich nie ma…To uczucie ma szeroki wymiar, a ich wielka moc może zdziałać cuda. Są jak pełnia księżyca, która rozjaśnia ciemne niebo. Pojawiają się w naszym życiu, abyśmy nigdy nie zapomnieli o tym, co spotkało nas dotychczas. Bohaterka mojej powieści ,,Zakazane marzenia,, wielokrotnie wraca do swoich wspomnień. Tych dobrych i pięknych, które pozwalają przetrwać jej trudne chwile. Ale również do tych smutnych i bolesnych, które przypominają jej o cierpieniu i bólu, którego doświadczyła. Kiedy traci swojego ukochanego Stefano, nic już nie jest takie same. W trudnych momentach przywołuje wspomnienia. Zamyka oczy i czuje obecność swojego ukochanego. Każde takie wspomnienie, motywuje ją i pozwala przetrwać trudne chwile. Aniela znajduje również w sobie siłę i odwagę, żeby wspomnienia nie zawładnęły i nie zdominowały jej życia. Dojrzała i wie, że na wspomnieniach nie zbuduje przyszłości swojej i Syna, który jest jej całym światem. Wspomnienia traktuje, jak magiczny talizman.

Wydarzenia z naszego życia, na zawsze pozostawiają w naszym umyśle i sercu wspomnienia, to niezwykły stan. Wspomnienia przywołują radość, ale również wywołują smutek, złość i frustrację. Zawsze będą powracać, zostawiając w nas ślad swojego istnienia, są formą terapii. Ale również mogą nas wciągnąć w pułapkę, z której  nie ma drogi ucieczki. Jeśli nie będziemy uważni i nie będziemy umieli wypośrodkować przeszłości od teraźniejszości, konsekwencje mogą być katastrofalne. Wspomnienia wypełniają pustą lukę w naszym życiu i pozwalają przywoływać obrazy z przeszłości, wspominać bliskich, których mocno kochaliśmy. Pozwalają wyzbyć się lęku i wyciągać wnioski z popełnionych błędów. Mimo czasu, który upływa, zawsze są jak żywe. My ludzie, otrzymaliśmy w darze specjalny przywilej, albowiem możemy swoje wspomnienia przywoływać, kiedy czujemy taką potrzebę. Dla tego musimy się starać, żeby były wyjątkowe. Nigdy nie wypierajmy swoich wspomnień, albowiem, to nie wnosi, do naszego Życia nic dobrego, wręcz odwrotnie. Zaczynamy gasnąć, zapominając o tym, co dla nas dobre i najważniejsze, o teraźniejszości. Wpadamy w czarną otchłań, z której z czasem, ciężko jest się wydostać.

Największym ciosem jest śmierć ukochanych osób. Ból i tęsknota po ich stracie jest nie do opisania. Świadomość, że nigdy nie wrócą, boli najbardziej. Wtedy uruchamiają się nasze wspomnienia. W obiektywie uruchamia się kadr, a my możemy go na chwilę zatrzymać i pobyć z naszymi bliskimi sam, na sam…Zobaczyć  ich uśmiechniętą twarz, usłyszeć głos, spojrzeć jeszcze raz w oczy, przez ułamek sekundy pobyć z Nimi blisko…

Mimo wszystkich WSPOMNIEŃ, które pozostaną z nami na zawsze, znajdźmy w swoim ŻYCIU równowagę. Żyjmy teraźniejszością i cieszmy się tym, co tu i teraz, w błogości i wdzięczności. Dziękujmy za wszystko, co każdego dnia ofiaruje Nam los. Otwórzmy się na przyszłość, na nowe, na to, co dopiero ma nadejść. Pamiętajmy, to co najlepsze jest przed Nami! Wspomnienia niech będą tylko dopełnieniem, naszego nowego życia ❤️

Źródło: własne
Zapisz się do newslettera:
Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych w celach marketingu usług i produktów partnerów właściciela serwisów.
Wyskakujące okienko
Ikona