już złoci się jesień
jak każda wszędzie
w domach budzi się
dziewczęca melancholia 
zapadnie snem otumanienia
wpatrując się w kruszyny
deszczu na szybach
rozmarzy się marzeń skrawkami
o wielkich małych sprawach
i z pewnością pod wieczór
około maja
znów zapadnie gdzieś w kącie
przeczekując natrętne pocałunki
lata